ابعاد انسان: جسم محدود است و علم محدودیتها را کم می‌کند
مسلما اگر انسان را جسم در نظر بگیریم نامحدود نیست و دارای محدودیت‌هایی است و ماهیتا نمی‌تواند نامحدود باشد.
اول اینکه نمی‌تواند در آن واحد در دوجای مختلف باشد.
دوم اینکه نمی‌تواند بیش از سرعتی خاص، از یک نقطه به نقطه دیگر برود حتی با انواع و اقسام ابزارها و جت تندرو و... بالاخره محدودیت سرعت دارد.
پس ابعاد انسان از نظر جسمی و چیزهایی که مربوط به مسائل فیزیکی می‌شود محدود است.
اما دلیل نمی‌شود که به دلیل این محدودیتها، کارهای خاصی را انجام ندهد، چون با شناختی که بشر دارد از خودش پیدا می‌کند و با پیشرفت‌های تکنولوژیک و... به جایی رسیده که بسیاری از محدودیت ها را می شکند و دایره محدودیت های او دائم کوچکتر می‌شود و دلایل همه این موارد برمیگردد به علم.
علم یعنی شناخت بیشتر از همه چیز به خصوص از خود انسان، شناخت بیشتر از جایی که زندگی می‌کند که همان کره زمین باشد.
هرچه شناختش بیشتر می‌شود محدودیت هاش کمتر می‌شود و روش زندگیش هم عوض می‌شود ولی این محدودیتها وجود دارند البته سرعت کم شدن این محدودیت ها روز به روز بیشتر می‌شود.
اگر نگاهی به انسان نخستین داشته باشیم، برای از بین بردن محدودیت‌هایش هزاران سال زمان لازم بوده ولی در جهان امروز، ممکن است ما راه حل مشکلات ما ن را یک شبه به دست بیاوریم، بصورت روزانه، هفتگی و ماهانه، تکنولوژی ما را به مسیرهای جدید راهنمایی می‌کند و پیشرفت‌های بی شمار رخ میدهد، کارهای جدیدتری می‌توانیم انجام دهیم و...