منازعه جزء جدایی‌ناپذیر رابطه نیست
اصلاً منازعه و درگیری را نباید جزء جدایی‌ناپذیر رابطه‌ها دانست. ممکن است افراد با هم اختلاف عقیده داشته باشند، ولی اگر ارتباط در ابتدای شکل‌گیری سوار بر آگاهی باشد، هرچه جلوتر می‌رود گرم‌تر می‌شود و ال‌ای‌دی‌های بیشتری را در طرفین روشن می‌کند و کدهای اشتراک بیشتر می‌شود. اگر اختلافات از حدی بگذرد باعث ناآرامی می‌شود و اگر ارتباط به این سمت برود اصلاً فایده ندارد.
جر و بحث در رابطه‌ی زناشویی همان اختلاف معمولی است که یکی از طرفین یا هر دو بر اثر بی‌حوصلگی و اتفاقاتی که قبلاً افتاده و روی هم جمع شده، از جایی دیگر فوران می‌کند.
به همین دلیل اگر از ابتدای ارتباط، انتخاب با دقت صورت بگیرد و فرد به راه رفتن و صحبت کردن و غذا خوردن طرف مقابل دقت کند، به لباس پوشیدن و سفر و سرگرمی و همه‌ی چیزهایی که در یک زندگی روتین مصرف دارد توجه کند، و آستانه‌ی تحملش را بالا ببرد و این مسائل را بپذیرد، بعدها دلیلی ندارد به مشکل بخورد و منازعه در این حالت بی‌معنی می‌شود.
اختلاف عقیده وجود دارد ولی نباید باعث درگیری شود. وقتی ارتباطی پر از ناآرامی و اختلاف شود و مرتب صدای افراد بالا و پایین شود، آن ارتباط بی‌فایده است. پس منازعه جزء جدایی‌ناپذیر رابطه نیست. ممکن است گاهی افراد بر اثر اختلاف سلیقه از هم جدا شوند، ولی بدون سر و صدا و درگیری، و حتی با احترام؛ بدون هیچ نزاع و بدرفتاری و بی‌ادبی.