آیا همه می‌توانند عاشق شوند؟

قطعاً همه‌ی آدم‌ها می‌توانند عاشق شوند، اگر عشق را به رابطه‌ی عمیق عاطفی بین دو انسان تعبیر کنیم. آدمی می‌تواند به چیزهای متعددی عشق بورزد؛ مثلاً حیوانات خانگی که می‌توانند از فرزند آدم برایش عزیزتر باشند. خاصیت انسان همین است؛ آدم‌ها دوست دارند عاشق شوند و علاقه پیدا کنند.

عشق را بهتر است یک ارتباط در حداکثر صمیمیت بنامیم که آدمی حاضر است به خاطرش هر کاری بکند و هر تغییری در خودش ایجاد کند یا هر حرکتی را انجام دهد برای حفظ آن ارتباط و داشتن طرف مقابل. شاید این بهترین معنی باشد.

اما محیط رشد افراد، خانواده، شهر و کشوری که در آن زندگی می‌کنند، فرهنگ، تاریخ، مدرسه، مطالعات و فیلم‌هایی که می‌بینند باعث می‌شوند فرد به تیپ خاصی علاقه‌مند شود و علاقه‌اش به نقطه‌ای برسد که بتوانیم اسمش را بگذاریم عشق. گاهی افراد آن‌قدر به هم نزدیک می‌شوند که گره محکمی ایجاد می‌شود و زمانی می‌فهمی که دیگر درگیر شده‌ای. این عشق می‌تواند به هر کسی پیدا شود.

نکته این است که عشق آینده‌نگر نیست. انسان بیشتر درگیر همان چیزی می‌شود که همان لحظه با آن طرف است و گذشته. یکی از دلایلی که بیشتر عشق‌ها از بین می‌رود همین است: چون افراد آینده را در نظر نگرفته‌اند، متوجه نشده‌اند چنین آدمی که با گذشته و حال فرد هماهنگ است، می‌تواند در آینده هیچ نقطه‌ی مشترکی با فرد نداشته باشد و رشته‌های ارتباط از هم بپاشد. تقریباً عشق برای همه می‌تواند اتفاق بیفتد و خیلی وقت‌ها افراد عاشق کسی می‌شوند و طرف مقابل اصلاً خبر ندارد؛ چنین عشقی یک‌طرفه است.

Open the full interactive page