مراتب عشق و اثر دوری بر آن
عشق هم نوعی ارتباط است و با درجات مختلف اتفاق می‌افتد. شاید بگوییم نقطه‌ی اوج و بالاترین مرتبه‌اش آن است که افرادی که عاشق هم هستند حاضرند هر کاری را برای معشوقشان انجام دهند. مرد و زن ندارد؛ یک طرف برای دیگری حاضر است هر کاری بکند، به هر دری بزند و به هر شکلی تحمل کند. تمام چیزهایی که از طرف آن شخص است به نظرش خوب و مثبت می‌آید، یا آنچه منفی است را با وجودی که می‌داند منفی است می‌پذیرد و تحمل می‌کند. این شاید نقطه‌ی اوج عشق باشد.
در این سناریو مسئله‌ی اصلی این است که تا چه اندازه قرار است این سناریو عمر کند. افرادی که عشق طولانی دارند و در زمان دور و درازی می‌توانند این استایل را نگه دارند، می‌شود گفت نقطه‌ی اوج عشق را تجربه کرده‌اند.
قبل از این مرحله همه‌ی افراد در حال تلاش هستند که به هم نزدیک‌تر و نزدیک‌تر شوند و هر کدام از این رتبه‌ها ممکن است به سرعت و در زمان کوتاهی اتفاق بیفتد یا در طولانی‌مدت رخ دهد. پس زمان‌بندی خاصی ندارد و ممکن است شما در دو ماه یا سه ماه مسیری را بروید که ممکن است افراد در طول ده یا بیست سال طی کنند. این برمی‌گردد به کاراکتر طرفین و سرعت ارتباط و اتفاقاتی که رقم می‌زنند. همه‌ی آنچه را که باید تست کنند تست می‌کنند؛ با هم سفر می‌روند، کار می‌کنند، زندگی می‌کنند.
یک نکته‌ی دیگر هم این است که دوری اثر خیلی بزرگ و سریعی دارد و خیلی زود افراد را سرد می‌کند.