دنبال مقصر نگردید؛ مسئولیت را بپذیرید
دنبال مقصر گشتن و معرفی یک شخص یا پدیده به عنوان مقصر، در حقیقت بهانهتراشی و از ریشه اشتباه است و عادتی بد را در مغز شکل میدهد. وقتی دنبال مقصر میگردی وقت را تلف میکنی و چون قضایا پیچیده است، احتمال اشتباه زیاد است و در نهایت به نتیجهی درست نمیرسی و به سمت توجیه پیش میروی. حالا اگر به فرض توانستی مقصر اصلی را پیدا کنی، چون نمیتوانی ماجرا را حل کنی و تحلیلهای اشتباه مربوط به گذشته مغزت را پر میکند، اعتمادبهنفست کاهش مییابد و انرژی هدر میدهی.
بهطور کلی افراد دو دستهاند: یا دنبال مقصر میگردند یا خود را مقصر میدانند و دائم خود را سرزنش میکنند؛ هر دوی اینها منفی و مخرب است.
اگر بپذیریم که مسئولیت همهی اتفاقات و تصمیمات زندگی به عهدهی خودمان است، از دو جهت مفید است: یکی اینکه قبل از هر تصمیمی به عواقب آن بیشتر فکر میکنیم، و دوم اینکه وقت و انرژی خود را صرف پیشرفت و رشد خواهیم کرد و از تکرار خطا جلوگیری میشود. درست است که گاهی عوامل مختلفی دست به دست هم میدهند و اتفاقی شکل میگیرد که از عواقب آن راضی نیستیم، اما پذیرش این نکته که تصمیم نهایی همیشه با خودمان است و قبل از هر کار باید تفکر و محاسبه کنیم، گام بلندی در جهت رشد و آرامش ما در آینده خواهد بود.
دنبال مقصر گشتن و توجیهات غیرمنطقی تأثیرات بدی به جا میگذارد؛ گاهی حتی در اثر لجبازی و حس انتقامجویی انسان مرتکب خطاهای بزرگتر و جبرانناپذیر میشود. باید ببینیم در هر شرایط بهترین کاری که از دستمان برمیآید چیست و همان پروژه را به دقت و از راه صحیح دنبال کنیم تا به نتایج خوب برسیم.