غرور؛ جایگاهی که برای خودمان تعریف می‌کنیم
غرور یعنی جایگاهی که فرد به‌طور ذهنی برای خودش تعریف می‌کند. نشستن در این جایگاه برای فرد مجموعه‌ای از انتظارات را به وجود می‌آورد و بر همین اساس ارتباطات با افراد دیگر و هویت شخص شکل می‌گیرد؛ توقع داری بر اساس جایگاهی که برای خودت تعریف کرده‌ای دیگران با تو رفتار کنند.
مهم این است که آن جایگاهی که فرد برای خودش تعریف کرده واقعی باشد. اگر جایگاهی که تعریف کرده فِیک باشد، رفتارهایی که دیگران با او می‌کنند متفاوت از چیزی می‌شود که خودش توقع دارد و این تضاد باعث سرخوردگی می‌شود و به او لطمه می‌زند و حتی در پیشرفت کارهایش اثر می‌گذارد. اما اگر کسی جایگاه خوب و درستی را برای خودش تعریف کرده باشد، غرور درست و بجاست و کمتر به مشکل برمی‌خورد؛ حتی اگر کسی رفتار درست و در خور جایگاه او را با وی نداشته باشد، اگر آدم عاقلی باشد می‌گوید خب این فرد نمی‌فهمد.
غرور و تعصب: مغرور بودن دلیل متعصب بودن نیست. تعصب همیشه مسائل کاذب درست می‌کند و تعصبات، غرور کاذب ایجاد می‌کند و این غرور کاذب دردسر درست می‌کند. اما اینکه حتماً آدم‌های مغرور متعصب باشند، نه؛ مستقیماً چنین ارتباطی ندارند.
همه‌ی نوع بشر تا حدی مغرور هستند؛ حتی آدمی که کمترین اعتمادبه‌نفس را دارد تا حدودی غرور دارد. مهم این است که بتوانی غرور را مثل سایر مسائل تبدیل به ابزار مثبت کنی. غرور همیشه همراه انسان است، حتی وقتی تنها نشسته و با خودش فکر می‌کند، و همراه با انتظار و توقع است؛ باید کاملاً درست و جدی مدیریت شود. اگر تصمیمی بر اساس غرور گرفته شود، چه بسا نتایج خیلی بد و دردسرسازی داشته باشد.